|
V7 Special met Hollandia zijspan
Vroeger had je in Amsterdam twee soorten bereden politie; politie te paard
(indrukwekkend) en politie op motoren (ook indrukwekkend). De motoren waren wit en ze waren van Moto
Guzzi. Ze maakten een onmiskenbaar donker geluid en als zo'n politielaars op de hak-teenschakelaar
stampte, dan hoorde je een luide klak, die in de hele straat te horen was. Het model was de V7
Special en was de schrik voor menig taxichauffeur die stiekum de trambaan nam.
De V7 Special was niet zelden gekoppeld aan een zijspan van Hollandia en werd gewoonlijk ingezet bij
de regeling van het verkeer. Toch herinnert menige Amsterdammer zich het zijspan vooral als een
geducht wapen dat werd ingezet bij rellen, zoals bijv. op de Nieuwmarkt in de jaren zeventig, toen
woonhuizen moesten plaatsmaken voor een metrotracé.
Wie rond 1980 zich voornam om z'n motorrijbewijs te halen, reed eerst een maand
met een blauw L-plaatje in de stad rond, voordat hij zich aan het rijexamen waagde. Lessen nemen bij
een rijschool? Het idee alleen al! Voor zo'n oefenvergunning diende je eerst bij de politie een
theorieexamen af te leggen bij de Dienst Verkeerspolitie in de Anne Frankstraat, nabij de IJtunnel.
En daar op dat bureau stond in de wachtkamer een Guzzi V7 met zijspan als herinnering aan betere
tijden.
Anno 2001 rees bij de webmaster de vraag of dat ding er nog steeds zou staan... Een paar
telefoontjes en faxen later (e-mail; daar doen ze niet aan bij de politie) was het duidelijk dat het
zijspan nog steeds gekoesterd werd en dat ja, het mocht gefotografeerd worden voor het Motortoer
Magazine, zolang wij maar niet verwachtten dat ze het 3 verdiepingen naar beneden zouden takelen!
En zo stond de webmaster bij de Dienst Verkeerspolitie op de derde verdieping oog in oog met brigadier Piet
Assen en de zijspancombi. Maar eerst koffie in de kantine waar het zijspan zowat binnen geparkeerd
staat...
Piet Assen, een Amsterdamse motorman van de oude stempel vertelt...
Ik heb de actieve dienst van de Guzzi zelf niet echt meegemaakt; ik heb vooral de
grote BMW's bereden, een periode die pas onlangs werd afgesloten met de komst van de Honda Pan
European. De Guzzi werd ingezet in de periode 1974 - 1981, waarna ze verdwenen. Maar niet allemaal.
Een aantal werd gebruikt door het Motordemonstratieteam, door het publiek ook wel het "politiestuntteam" genoemd.
Wij gaven daarmee demonstraties bij grote evenementen. Je kunt het je vast wel voorstellen; met een
aantal mannen op een motor met gespreide armen en boven op elkaars schouders een pyramide vormen om zo de
motorbeheersing van de Verkeersdienst te tonen. Behalve die act hadden we natuurlijk ook het
populaire "op twee wielen rijden, waarbij het zijspan in de lucht werd getild". Om aan te
tonen hoe goed dit ging, lieten we de bakkenist tijdens het rijden zelfs het wiel van het zijspan
losnemen. We hadden daarvoor een speciale bevestiging met een grote, makkelijk los te draaien vleugelmoer op het wiel
aangebracht.
Maar de mooiste act was wel de spookmotor, die onzichtbaar was voorzien van dubbele
besturing. De berijder stapte dan op een gegeven moment van z'n motor af, waarop een collega die
zich in het zijspan verstopt hield, - ja, dat was meestal de kleinste collega, de besturing van het
zijspan overnam en m.b.v. radiocontact de combi over het veld rondreed. Ik herinner me nog de paniek
die ontstond bij een zojuist nieuw aangestelde politiechef, die als een plichtsgetrouwe
gezachtsdrager achter het span begon aan te hollen in een poging de boel tot stilstand te
brengen....
Ongelukjes? Natuurlijk gebeurden er ook wel eens ongelukjes. De kapotte koplamp herinnert nog aan de
laatste buiteling die dit ding maakte. Daarna vonden we het welletjes en werd het span voor de
laatste keer
gerepareerd om vervolgens na een kleine omzwerving hier bij de kantine te eindigen.
Hoe reden die Guzzi's?
Ze reden heel lekker en waren erg betrouwbaar. Wat we vooral wisten te waarderen was de zekerheid
waarmee de motor keer op keer startte. Met name tijdens rellen wilde de motor in de commotie om je
heen wel
eens afslaan. Wat was je dan blij als zo'n Guzzi na een druk op de knop weer liep. Daar hoefde je
bij BMW niet altijd om te komen...
Toch vloekten we wel eens op de remmen. Bij stromende regen deden die trommels helemaal niets. En
nog erger: na een nachtje in de buitenlucht konden die dingen spontaan vastroesten. Als je dan weg wilde rijden,
zonder eerst met je laars een trap tegen de remhevel gegeven te hebben..., lag je zo met span en al
op je neus!
Het politiezijspan is uit het Amsterdamse straatbeeld verdwenen...
Komt het ooit nog terug? Piet begint te lachen. "Als dat zou kunnen,
maar....." Op dat moment passeert een collega, die achterom kijkend roept: "Over mijn
lijk!"
Nee, de tijden zijn veranderd. Tegenwoordig hebben we de wijkteams, die voornamelijk met lichte
Honda's rijden. Ook de mentaliteit is veranderd; de echte motorsfeer van weleer is helaas ook bij
de Amsterdamse politie verdwenen. We zijn allemaal zondagsrijders geworden.
Foto's © Motortoer V.O.F. en © Dienst Verkeerspolitie Amsterdam
Tekst © Motortoer V.O.F. |
