Motortoer Magazine

1981 Le Mans II

Technische gegevens

comfortabele toerkuip

Details die de Le Mans kenmerken:

• hoekig vormgegeven kuip met laag ruitje
• klassiek Italiaans rood-zwarte kleurstelling
• Dell'Orto carburateurs met accelleratiepompen
• zwart verchroomde uitlaatpijpen en -dempers

Le Mans II

Het is september 1980, op mijn kamer hangt een grote foto van een rode Guzzi Le Mans, die plat door de bocht gaat.
Het is september 2003, in mijn schuur staat sinds een week een rode Guzzi Le Mans waarmee ik plat door de bocht kan. Na lang zoeken is het gelukt om een Le Mans II te vinden die in (bijna) originele staat verkeert.

Er zijn wel wat veranderingen, maar in grote lijnen is het nog precies de motor zoals hij in 1981 in Italië werd verkocht. Deze Guzzi is in 1996 naar Nederland gekomen om een aantal jaren vooral door de kop van Noord-Holland te rijden. Er zijn ook langere tochten mee gemaakt zoals een trip naar Zweden.
De motor is voorzien van de originele tweedelige stroomlijn, de buddyseat is vervangen door een optisch veel mooier exemplaar, wat minder hoekig dan het origineel, dus wat mij betreft een grote vooruitgang. Voor een eventuele duopassagier is er niets op vooruit gegaan. Een Le Mans is duidelijk niet ontworpen voor het samen reizen op één motor. Gelukkig heeft mijn vriendin zelf haar motorrijbewijs!

De inlaatkelken op de carburateurs zijn verdwenen en vervangen door K+N filters. Dit is helaas niet op tijd gebeurd zodat er af en toe een rookpluimpje uit de uitlaten tevoorschijn komt. Ik denk dat het olieverbruik langs de klepgeleiders komt, een cilinderkoprevisie staat dus voor de winter op de agenda. Dan kunnen de kleppen direct worden aangepast voor het gebruik van loodvrije benzine. Het tanken van super is helaas niet meer overal mogelijk. Ik denk dat het doen van de cilinderkoprevisie ook een goed tijdstip is om de motor te voorzien van een twinspark-systeem. Een electronische ontsteking is al toegepast, zodat van het voorjaar deze Guzzi zal lopen als een zonnetje terwijl het uiterlijk op geen enkele wijze geweld aan is gedaan.
Wat erg tegenvalt is de lichtopbrengst. Wellicht is het mogelijk om een halogeenlamp te monteren wat een behoorlijke verhoging van de lichtopbrengst zal geven.
De voetsteunen zijn samen met het rem/schakelgedeelte iets naar achteren verplaatst om de benen wat meer ruimte te geven en dat werkt. Knieën losjes tegen de steunen in de kuip geven een prima controle over deze zware motorfiets.
Het frame is in originele staat, de zwarte lak is hier en daar bijgewerkt, ik was aanvankelijk van plan om het frame te laten poedercoaten maar ik denk dat de motor, nu 24 jaar oud, er uitziet alsof hij goed gebruikt is. Het hoeft er niet uit te zien alsof hij gisteren uit de showroom kwam. Het frame blijft dus voorlopig in deze staat. Rest nog de kilometerstand. De motor staat op 36.800 km. Of hoort er nog een 1 voor?
Ik weet het niet, uiterlijk te zien zou het kunnen dat er echt pas 36.000 km mee gereden is. Als ik het gas open en dicht draai en naar de rook kijk...., ach wat maakt het uit.

Het is de motor die ik vroeger zo graag wilde hebben (ik had toen een AMF HD 250), hij ziet er prachtig uit en ik ga er nu lekker een stuk mee rijden, lekker plat door de bocht, zoals op die foto uit 1980. Plannen voor de toekomst? Ja, vlot leren doorschakelen bij hoge toerentallen.

Foto's © 2003 Robert Sap
Tekst © 2003 Robert Sap

Terug naar Motortoer Magazine

20 januari 2004 - © Motortoer V.O.F.