Motortoer V.O.F. - Amsterdam

Motortoer Magazine

1974 V7 850 GT

 

 

1974 V7 850GT - © 2001 Johan Piers

Technische gegevens

Bouwjaar

1974

Motor

4-takt, 83x78 mm, 844 cc

Compressieverhouding

9.2:1

Vermogen

51 pk bij 6000 t/m

Cilinderkop

aluminiumlegering

Cilinder

aluminiumlegering

Ontsteking

bobineontsteking met puntjes

Carburatie

Dell'Orto VHB 29CD/CS

Smering

druksmering, olie in carter

Koppeling

tweevoudig droge platen

Versnellingsbak

5 versnellingen

Wielbasis

1470 mm

Voorvering

telescoop

Achtervering

schommelarm met dubbele schokdempers

Gewicht

253 kg

Maximum snelheid

180 km/u

Verbruik

1/18

1974 V7 850GT - © 2001 Johan Piers
imposant vooraanzicht

Details die deze V7 850GT kenmerken:

  • dubbele tellers

  • 5-versnellingsbak

  • versterkte motor en versnellingsbak

  • extra koelribben

  • forse valbeugels

  • trommelrem gelijk aan de V7 Sport

  • verchroomde spatborden

V7 850 GT

De V7 850GT betekende de derde belangrijke stap in de ontwikkeling van het oorspronkelijke V7-concept van Giulio Carcano. Begonnen met een motorblok van 700 cc, gegroeid naar een cilinderinhoud van 750 cc en nu aangeland bij 850 cc. Deze groei was geheel in lijn met de mode van die periode, nl. de vraag naar steeds grotere en krachtigere superbikes, een mode die in feite gedicteerd werd door de Japanse motorindustrie.

Korte geschiedenis
De 850GT werd eigenlijk maar kort geproduceerd, van 1972 t/m 1974, maar was wel de opmaat voor de 850T (met het nieuwe frame van Lino Tonti) , even later gevolgd door de 850 T3 en natuurlijk de legendarische 850 T3 California. Overigens werd de 850GT ook al in een California-variant op de markt gebracht, voornamelijk in Amerika.
Niet alleen groeide de cilinderinhoud, maar ook op andere details werd het blok flink verbeterd. Extra verstevigingsribben werden aangebracht en in de versnellingsbak huisde nu een vijfde versnelling. In het voorwiel verscheen de dubbel oplopende trommelrem die ook in de sportieve V7 Sport werd gemonteerd. Uiteraard werd de machine voorzien van een toerenteller. Wat bleef, was de gelijkstroomdynamo. En ook de welgevormde bolle tank en de volumineuze spatborden, die heden ten dage de motor zijn onmiskenbare klassieke uiterlijk verlenen en die nog steeds zo gewaardeerd worden door de liefhebbers.

Over deze 850GT schrijft Johan Piers...

Een jaar geleden keek ik uit naar een klassieke V7, zoals ik 18 jaar geleden gereden heb (een witte V7 Special, afkomstig van de Amsterdamse politie). Ik zal maar zeggen, een jongensdroom om er weer een te willen hebben. Een jaar geleden was ik al eens bij Theo Lamers wezen kijken, helaas niet iets voor mij bij. Via internet zwerf je dan naar verkoopsites en dealers.

Geen witte meer...
Toen kwam Motortoer in beeld met een V7 850GT in de aanbieding. Ik herinnerde mij vaag een bekend voorkomend adres: Ed Pols (lang geleden!), dus gaan kijken maar.
Aangekomen viel de motor mij toch tegen, er zat aardig wat werk aan om hem echt mooi te krijgen, wat ik graag wilde. Veel mooier was een witte V7 Special die ook in de aanbieding was, maar ik wilde geen witte motor meer. In gesprek bleek nog een andere V7 850GT in consignatie binnen te komen, later op de dag; een mooie werd mij beloofd. Deze motor was 4 jaar geleden volledig en minutieus in originele staat gerestaureerd.

Het was een mooie zomerdag en ik woon toch niet zo ver weg, dus einde van de dag was ik weer paraat. Bij aankomst was ik op slag verliefd, mijn jongensdroom stond daar te schitteren in de zon. Maar ja, wat moet zo iets moois dan kosten? De prijs viel mij mee en tegen tegelijk, het had nog duurder gekund, maar ik moest het wel nog bij elkaar zien te krijgen! En dat nog snel ook, want de open dag en de verhuizing van Motortoer stonden voor de deur, en bij zo'n open dag is zo'n plaatje van een motor natuurlijk snel verkocht. Dus nam ik direct de optie op de motor, regelde de financiering en op de open dag was de zaak definitief geregeld. Een week later afrekenen en ophalen.

En dan na 18 jaar..
Na 18 jaar stond ik daar dan met weer mijn eigen motor, geheel onwennig. Na een korte gebruiksinstruktie (let vooral op dat voorste uitklapstandaardje voor je weg rijdt), weer gaan rijden. Dus maar binnendoor via Spaarnwoude en Haarlemmerliede naar Haarlem, even weer wennen aan het evenwicht houden, het schakelen, het remmen, het gasgeven en eigenlijk aan alles, na 18 jaar niet meer gereden te hebben.
Als je jongensdroom in vervulling kan komen, adviseer ik iedereen: gewoon doen, je krijgt er geen spijt van!

Foto's © Johan Piers, Motortoer V.O.F.
Tekst © Johan Piers, Motortoer V.O.F.

Zijaanzicht - © 2001 Motortoer V.O.F.

Zijaanzicht - © 2001 Motortoer V.O.F.

Zijaanzicht - © 2001 Motortoer V.O.F.

 

Terug naar Motortoer Magazine

 

magazine@motortoer.com

23 oktober 2001 - © Motortoer V.O.F.

Gebruik één van de bekende browsers vanaf versie 4.0.