Motortoer Magazine

1973 V7 Sport

Technische gegevens

Vering, trommelrem en knipperlicht

Details die de V7 Sport onderscheiden van de voorgaande V700 en de V7-modellen:

• frame dat vrijwel uitsluitend uit rechte pijpen bestaat
• verstevigd motorcarter
• cilinderinhoud van 750 cc
• wisselstroomgenerator
• kemerkende zwanenhals-stuurhelften, die zowel verticaal als horizontaal ingesteld kunnen worden
• dubbel oplopende remschoenen in grote remtrommel

V7 Sport

V7 Sport - een mijlpaal in de Italiaanse motorgeschiedenis
De V7 Sport was in meer dan één opzicht een verbetering t.o.v. de gewone V7-modellen. Twee prominente ingenieurs hebben hun bijdrage geleverd aan dit model. Giulio Carcano, de bedenker van het oorspronkelijke model V7, vooral ontworpen als degelijke dienstfiets voor politie- en andere overheidsdiensten en Lino Tonti, die sportieve potentie zag in de imposante V-twin, mits het hele model maar een laag sportframe kreeg, krachtige dubbel oplopende remmen in het voorwiel en een meer op snel rijden gerichte zitpositie. Ook het motorblok moest natuurlijk aangepast worden aan de sportieve aspiraties.
Beide ingenieurs hadden hun sporen verdiend in de racerij. Giulio Carcano vooral in de jaren vijftig met de onverslaanbare ééncilinders en de weergaloze en ongeëvenaarde 500cc V8. Lino Tonti had later succes in de wegracerij bij o.a. Aermacchi, Bianchi en de aan Italiaanse verbeeldingskracht ontsproten Paton.
Met name Lino Tonti zou belangrijk zijn voor de ontwikkeling van de enigszins deftig aandoende oorspronkelijke V7 naar een veel slankere en sportievere wegracer, die uiteindelijk zou resulteren in de legendarische Le Mans.

Het model maakte deel uit van de eerste generatie superbikes, die in 1969 was ingezet door Honda met de viercilinder CB750 en BSA/Triumph met de driecilindermodellen Rocket Three en Trident. 750 cc gold destijds als de norm voor grote krachtige machines die de 200 km/uur haalden. Moto Guzzi had rond die tijd onder leiding van Lino Tonti snelheidsproeven gedaan met een V7 die was voorzien van een stroomlijn en sportief afgestelde motor. Het gewicht was teruggebracht tot 158 kilo, o.a. bewerkstelligd door een aluminium tank. Deze motor, waarmee diverse snelheidsrecords werden gebroken op de kombaan van Monza, vormde de inspiratie voor de V7 Sport.
Toch duurde het nog 3 jaar voordat de eerste sportieve wegmotor met V-twin op de markt kwam. Hij was in meer dan één opzicht een sensatie. Niet alleen was hij prachtig vormgegeven met z'n gebeeldhouwde metallic-groene tank, maar ook werd de wegligging geroemd. Lang, laag en rijdend alsop rails was dit de ultieme lange afstandsmachine voor sportief gebruik. Het donker donderende V-twingeluid uit de strak gesneden uitlaatpijpen deed de rest.
Het enthousiasme voor de machine werd ook geinspireerd door het idee dat Moto Guzzi na jaren eindelijk een waardige opvolger had voor de legendarische Falcone. Later zouden er nog meer versies volgen waarop o.a. de trommelrem in het voorwiel plaatsmaakte voor de eerste Brembo-schijven en die uiteindelijk uitmondden in de al even legendarische 850 cc Le Mans. Ook stonden het nieuwe frame en de verbeteringen aan de krachtbron model voor een hele serie nieuwe motorfietsen, waaronder de T3 en de T3 California. In het licht van deze geschiedenis wordt de eerste V7 Sport, uitgerust met de kenmerkende groene tank, de zwanenhals-stuurhelften en de trommelrem als een felbegeerde klassieker beschouwd. Een mijlpaal in de Italiaanse motorfietsgeschiedenis.

De V7 Sport op de foto's werd in 2000 door Motortoer in originele staat teruggebracht en als nieuw gerestaureerd.

Foto's © 2002 Motortoer V.O.F.
Tekst © 2002 Motortoer V.O.F.

Terug naar Motortoer Magazine

20 september 2002 - © Motortoer V.O.F.