Bij de opening van het nieuwe pand had Greenib een aantal motoren beschikbaar gesteld voor proefritten, nl. de gloednieuwe Moto Guzzi V11 Le Mans, de Voxan Roadster en de Voxan Café Racer.
De webmaster had het geluk ze alledrie te mogen berijden voor een korte indruk.

Stel je voor, je rijdt al 17 jaar met dezelfde bescheiden Moto Guzzi V65 (nieuw gekocht bij Motortoer in 1984), die volgens fabrieksopgave beschikt over 52 pk aan de krukas en een topsnelheid van ca. 185 km/uur..... Die 52 pk, och dat geloof ik zo en die 185 km/uur heb ik inderdaad wel eens gezien op de teller, waarbij de naald zo'n 8000 toeren/minuut aangaf. In ieder geval haalt hij de 170 km/uur met gemak. Kortom, een fijne motor die al jarenlang z'n werk zonder morren doet en waarmee ik inmiddels zo'n 160.000 km heb gereden.
En dan staat er een trio motoren klaar van 1000 tot 1100 cc en van 90 tot 100 pk om even een proefritje mee te maken.

Aryan Woltjer had zich ter beschikking gesteld om de proefritten te begeleiden, ongetwijfeld om er op toe te zien dat wij in ons enthousiasme geen gekke dingen zouden uithalen.....
Zelf reed hij voorop op de goud-zwarte V11 Le Mans, ik op de blauwe Voxan Roadster er achteraan, terwijl nog een kandidaat de auberginekleurige Voxan Café Racer bestuurde.
Eerste indruk van de Voxan: een gretige motor die snel en soepel op een draai aan het gas reageert. Goedmoedige trillingen en, -Europese milieunormen of niet, een heus, goed hoorbaar donker V-twin geluid, dat de kenner als muziek in de oren klinkt. Een compacte zithouding, waarbij de knieen net niet natuurlijk op de tank aansluiten. Overzichtelijk instrumentarium.
Met een lichte klak in de eerste versnelling en de eerste meters door de straat gaan uitermate soepel, zonder noodzaak tot toeren maken of een al te zeer slippende koppeling. De kracht van het blok laat zich direct voelen.

Maar wat is dit? Onze "oppasser" Aryan gaat er als een speer op de V11 vandoor, duidelijk makend dat er wel aan het gas gedraaid dient te worden!
Dan blijkt dat de snelheidsmeterkabel van de Voxan gebroken is, maar naar mijn gevoel rijden we op de buitenweg na de rotonde al met ca. 130 km/uur op de eerste stoplichten af. Na het op groen springen van de lichten wordt er door Aryan nog steviger doorgetrokken en binnen de kortste keren draait de V-twin over de 6000 toeren, terwijl ik geen idee heb in welke versnelling ik rijd. 3e, 4e? Hoeveel heeft dit ding er eigenlijk? Geen tijd om over na te denken, we stuiven met, -naar mijn gevoel, 160 km/uur op de volgende rotonde af, remmen, remmen, stapvoets om de rotonde heen en bij het uitkomen (voelt erg onwennig) gas weer open totdat zowat m'n hoofd eraf waait. Oh woah! Gaan die proefritjes altijd zo?

De Voxan Roadster zit heerlijk, maar voelt met de straffe zijwind niet helemaal stabiel. Kan de afstelling van de vering zijn. Dan de eerste haakse bocht. Twee keer terugschakelen, bok bok bok doet de motor, nog een keer terugschakelen naar één, koppeling los en..... zwiep! De gigantisch dikke achterband glijdt weg alsof je met een fietsbandje over een ingezeepte badkamervloer veegt.....
Iets rustiger aan dan maar bij de volgende haakse bocht..... zwiep! Hmmm, dit vergt duidelijk wat gewenning. Ondertussen voor m'n gevoel zowat stapvoets door de tweede bocht. Maar wat hangt dat ding gelijk schuin boven de weg! Hoe moet dit als ik serieus door de bocht wil? Ik zie al visioenen van uit het zadel hangen, knietje over het asfalt...... Koop je daar een roadster voor?
Dan weer vol gas naar het eind van de weg, waar Aryan inmiddels met een brede grijns een sigaretje staat te roken. En?

Ja en? Toen Ted mij de eerste foto's van de Voxan liet zien en zei dat Motortoer dit merk erbij zou nemen, was mijn eerste gedachte dat de vormgeving wel afgekeken leek van de dolkomisch getekende motoren uit de strip Joe Bar Team. Dit moest wel uit Frankrijk komen! Een vormgeving die de traditie van de Panhard, de Citroën DS en de Moulinex hoog hield.
Maar hoe langer ik keek, hoe mooier ik de modellen vond. Met name de Roadster met zijn arty arty lijnen, zijn technisch vernuftige frame, zijn elegante compacte bouw en zijn potente ultramoderne V-twin begon meer en meer tot de verbeelding te spreken. Laten we wel wezen, de V65 met z'n 160.000 km op de klok heeft tenslotte niet het eeuwige leven..... Zou de Roadster de opvolger kunnen zijn? Ik begon langzamerhand uit te zien naar een gelegenheid om er eens mee te rijden.

Lees verder.....

Terug naar Motortoer Magazine

Amsterdam, 5 juni 2001 - © Motortoer V.O.F.